Diakonie is afgeleid van het Griekse woord ‘diakonia’. Dat betekent dienst, dienen. Al in de eerste kerken werd dit als één van de belangrijkste taken gezien: het dienen van je naaste en van de samenleving, zowel dichtbij als ver weg. Daardoor wordt de boodschap vanuit het Evangelie tastbaar. In de Bijbel geldt niet het recht van de sterkste, maar van de zwakste. We worden geroepen om samen te werken aan een rechtvaardige samenleving. We geven zo invulling aan Gods bedoeling om de wereld en ieder mens tot zijn recht te laten komen. Als gemeente proberen we daar in het diakonaat handen en voeten aan te geven.
Daarmee volgt onze kerk het voorbeeld van Jezus, die zei dat “Hij gekomen was om te dienen”, om diaken te zijn. Zijn boodschap had de uitwerking dat er steeds meer mensen door geraakt werden: mensen die anderen, de meest kwetsbaren, wilden dienen door te helpen en voor hen op te komen.
Twee Bijbelse kernwoorden, die in verband met de diakonie voorop staan, zijn ‘barmhartigheid’ en ‘gerechtigheid’. In het Nieuwe Testament vinden we het verhaal over de Barmhartige Samaritaan als illustratie van de vraag: wie is je naaste? En hoever ga je in je bewogenheid? Een oude kerkelijke traditie noemt zeven werken van barmhartigheid. Door deze werken van barmhartigheid te doen, kunnen we mensen helpen die in hun persoonlijke en menselijke waardigheid zijn aangetast: de hongerigen voeden, de dorstigen laven, de zieken bezoeken, de naakten kleden, de vreemdelingen herbergen, de gevangenen bezoeken en de doden begraven. Een oude opsomming die in de vertaling naar onze hedendaagse kerk een springlevende taakomschrijving bevat, waar de diakonie zich actief voor in mag zetten.
Diakonie is meer dan alleen maar liefdadigheid. Als diakonie willen we er ons ook voor inzetten dat mensen tot hun recht komen en dat hen recht wordt gedaan, dat zij niet onderdrukt of monddood gemaakt worden. De diakonie zal dus soms ook de stem versterken van mensen die in hun bestaan worden bedreigd en in hun waardigheid aangetast.
Het diakonale werk in onze kerk wordt uitgevoerd door diakenen en diakonaal medewerkers, maar het is nadrukkelijk ook een opdracht voor álle leden van de kerkelijke gemeente om naar elkaar om te zien. De diakonie heeft de taak om de gemeente daarin te ondersteunen en voor te gaan.
Vanaf haar ontstaan in februari 1984 richt de werkgroep zich op het realiseren en vernieuwen van contacten met de partnergemeente in Torgau.
Voor 1989 bevond Torgau zich in de DDR, het toenmalige Oostblok, het communistische deel van Europa. Na de Wende in 1989 werden beide Duitslanden herenigd.
Na het ontstaan van het Oostblok hebben de Protestantse Kerken in Nederland de roep van kerken in o.a. de DDR verstaan om contacten met kerkgemeenten in het vrije westen.
Het doel is en was: elkaar steunen in het zijn van een christengemeente en leren van elkaar.
De warme contacten zijn gebleven en we trachten ieder jaar een uitwisseling te organiseren waarbij we afwisselend Torgau bezoeken of gasten in Bergen op Zoom verwelkomen. Sinds 2011 organiseren we de bezoeken rondom een thema zoals diakonie, pastoraat, (kerk)muziek en rituelen rondom leven en dood. Om elkaar beter te leren kennen, van elkaar te leren maar ook om een gezellige tijd te hebben en een warme band op te bouwen.
Ook de Johann Walter Kantorei heeft Bergen op Zoom met een bezoek vereerd en hun prachtige zang laten horen.
Inmiddels zijn er vele vriendschappen gesloten en we ervaren de bezoeken over en weer als zeer warm en waardevol. Social media is een prachtig medium om contacten in stand te houden, maar persoonlijk contact verdiept en verbreedt je wereld en de opgebouwde band met elkaar.
Voor meer informatie neem contact op met
Ina Hageman e-mail: of
Riet Franssen
Sinds 2024 ondersteunen we projecten van Kerk in Actie in Rwanda
Van een land waar 30 jaar geleden alles was vernield door de genocide, is Rwanda nu een land geworden dat werkt aan haar toekomst. De inwoners bouwen samen hun land op. Ze weten allemaal dat zoiets als de genocide nooit meer mag gebeuren. Ze werken aan vrede en verzoening en vinden het heel belangrijk om te praten over het verleden. Ze kunnen tenslotte wel zeggen “dit nooit meer” maar dat heeft alleen effect als iedereen zich daarvoor inzet.
De overheid vraagt daarom van haar burgers om de genocide niet te vergeten. Kinderen leren erover op school en jaarlijks staat de maand april in het teken van herdenken. Een hele week lang ligt het hele openbare leven stil. Elke dag zijn er herdenkingsbijeenkomsten en films. Iedere burger dient zich dan te richten op de herdenking van de genocide.
Meer dan de helft van de bevolking is jong en heeft de periode van de genocide niet bewust meegemaakt. Zij hopen op een beter leven, een goede opleiding en een kans op een baan.
De Presbyteriaanse Kerk in Rwanda blijft werken aan verzoening. Het is een lang proces.
Via Kerk in Actie zijn er verschillende projecten opgestart om de kerken in Rwanda te ondersteunen. Voor meer informatie over de projecten kunt u ook op de website van Kerk in Actie kijken, Home | Kerk in Actie
Wij als kerkgemeenschap doen onze kleine bijdrage door geld in te zamelen voor de verschillende projecten over een aantal jaren. Meer informatie over onze acties kunt u regelmatig lezen in de nieuwsbrief of het kerkblad.
Pagina 3 van 6
Onze Protestantse Gemeente gelooft in samen kerk zijn! Samen vieren, samen delen.
Lees meer....